blokken-rechtsboven





Wat vindt u van ons?








Komweg 41
5421 LA Gemert
Tel: 0492-361472
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Renault Gordini

Amédée Gordini (23 juni 1899 Bazzano ? 25 mei 1979 Parijs) ook wel bekend onder de bijnaam 'Le Sorcier' (de verzenger) is een van de belangrijkste constructeurs van raceauto's in de jaren 50. Frans maar van Italiaanse origine, begon hij als monteur waarna hij als geniaal sleutelaar uiteindelijk zijn eigen auto's bouwde met Simca en later met Renault.

 

 

Amedeo Gordini wordt in een klein stadje bij Bologna in Itali? geboren. Amper 11 jaar oud, sleutelt hij bij een Fiat dealer in Bologna onder het toeziend oog van leermeester en vriend Edoardo Weber (deze zou later beroemd worden door zijn carburateurs).

 

In 1913 gaat hij op 14 jarige leeftijd werken bij Isotta Fraschini in Milaan onder directe supervisie van Alfieri Maserati. Maserati zou op zijn beurt een jaar later zelf auto's gaan bouwen en zelfs nu siert de naam Maserati nog menige exclusieve auto.

 

Nadat Gordini tijdens de eerste wereldoorlog als infanteriesoldaat het Italiaanse leger gediend heeft keert hij na de oorlog terug bij Isotta Fraschini. Al snel bouwt hij zijn eerste racewagen op basis van een Fiat Bianchi en werkt hij in Mantoue waar hij zich specialiseert in het prepareren van Hispano-Suiza motoren.

 

In 1925 reist Gordini naar Parijs waar hij verliefd wordt en zich maar gelijk definitief in de Franse hoofdstad vestigd. Hij vraagt de Franse nationaliteit aan, wijzigt zijn naam in Amédée en werkt als reparateur van Hispano-Suiza.

 

Een jaar later opent Amédée in een voorstad van Parijs een Fiat garage. Hij neemt met enige regelmaat deel aan regionale autoraces als race-engineer met auto's van eigen makelij. Al snel schrijft Gordini een aanzienlijk aantal overwinningen op zijn naam. Daardoor wilden Jean-Pierre Wimille en Jean Behra maar wat graag in zijn auto's rijden.

 

Henri Théodore Pigozzi (grondlegger van Simca in 1934) vroeg Gordini om een sportauto te bouwen op basis van de Simca 5, en dat leverde een aantal wereldrecords op. De Simca 5 won de 24 uren van Le Mans in zijn categorie en verbrak het afstandsrecord tijdens de race van Montlhery (4950 km in 48 uur met een gemiddelde snelheid van 103 km/u en een snelste ronde van gemiddeld 107 km/u) Dit zijn zeer indrukwekkende getallen als je bedenkt dat de auto in de basis een 568cm3 motor heeft. Het leverde Gordini in ieder geval zijn bijnaam 'Le Sorcier' op.

 

In 1938 en 1939 neemt Gordini de Fiat Millecento onderhanden en dat levert hem opnieuw een stroom aan overwinningen op. Daarna gooit het uitbreken van de tweede wereldoorlog roet in het eten. Als dan in 1945 de oorlog voorbij is, gaat opnieuw Simca-Gordini met de prijzen lopen. De blauwe auto's van Gordini zijn na het wegvallen van Talbot de enigen die Frankrijk vertegenwoordigen in de internationale autosport.

 

Gordini wordt in 1951 een onafhankelijk automerk. De contacten met Simca zijn verbroken omdat Simca er een andere sportieve strategie op na houdt. De ontwikkelingen bij Gordini gaan echter onvermoeibaar door en al snel komt er een eigengebouwde motor. Deze zescilinder motor met een inhoud van twee liter, twee bovenliggende nokkenassen en drie dubbele Weber carburateurs had een vermogen van 175pk wat destijds enorm was.

 

In 1953 krijgt Gordini een hoge Franse onderscheiding voor zijn verdiensten in de autosport. Dat jaar weet hij de zesde plaats te bemachtigen tijdens de 24 uren van Le Mans in de categorie 2,5 liter motoren en het idee om een Formule 1 team op te starten is geboren, al zijn de financi?n onvoldoende om een achtcilinder in lijn motor en een onafhankelijke wielophanging te ontwikkelen.

 

1957 is het jaar dat Gordini definitief stopt met de racerij omdat er grote financiele problemen zijn. Renault vraagt direct aan Gordini of hij aan de slag wil gaan met het opzetten van een sport-afdeling en zich over de toen geheel nieuwe Renault Dauphine wilde ontfermen. De auto werd geschikt gemaakt voor de rallysport en werd in 1958 in tal van rallies ingezet.

  

 

Gordini ontwikkelde in de jaren daarna de R8 Gordini met een 1,1 liter motor  en later met een 1,25 liter motor. Deze auto werd het symbool van een complete generatie autocoureurs omdat deze auto zeer sportief was en redelijk betaalbaar. In 1966 werd de R8 Gordini cup opgericht en door de reclamemogelijkheden en tegelijk goede leerschool voor coureurs werd de raceklasse zeer bekend. Coureurs als Bernard Darniche, Jean-Pierre Jabouille, René Metge, Jean-Pierre Jarier en Jean-Luc Thérier kwamen oorspronkelijk bij de R8 Gordini cup vandaan. De R12 is de opvolger van de R8 maar deze heeft de populariteit van zijn voorganger nooit kunnen overtreffen.

 

Bij Alpine was men ook op de hoogte van de verrichtingen van Gordini en Jean Redele vroeg  of Gordini kon helpen bij de Alpine A210 en later de A220. Gordini bouwde voor die laatste trouwens van twee viercilinder motoren een V8 motor met een vermogen van zo'n 350pk waarmee de topsnelheid van de A220 rond de 330km/u lag. De werkplaats van Gordini in Viry-Ch?tillon waar destijds de motoren getuned werden is nu nog steeds het hoofdkwartier van de Formule 1 motoren afdeling.

 

In 1969 kocht Renault het merk Gordini alhoewel de naam nog geregistreerd was tot 1981. De naam Gordini prijkt dan nog een keer op de Renault 17 met 125pk motor en daarna valt het doek voor de Renault Gordini. In 1979 sterft Amédée Gordini op 80-jarige leeftijd. Hij laat een prachtig stuk automobiel- en autosportgeschiedenis na waarvan we in de toekomst naar alle waarschijnlijkheid opnieuw kunnen genieten.

 

In de wandelgangen wordt intussen gefluisterd dat de nieuwe Gordini-lijn, waarvan de verschijningsdatum ergens in het komende jaar zal zijn, boven de huidige RenaultSport lijn zal zitten. Dat zou in ieder geval een eerbetoon zijn aan de pk-tovenaar.